Μπαφοπεινες*

Σε ελεύθερη μετάφραση: “Μαλάκες Δυτικοί, σκάστε και φάτε κινέζικο” τάδε έφη Eddie Huang

Η μαγειρική στον βαθύ της πυρήνα προσιδιάζει στα μαθηματικά –όπως όλα τα πράγματα άλλωστε. Κατά αυτόν τον τρόπο η εξίσωση της ιδανικής σύγχρονης -–μετά το No Reservations βεβαίως, βεβαίως- μαγειρικής εκπομπής επαληθεύεται μακριά από τους συμβατικούς τηλεοπτικούς σας δέκτες και παίρνει σάρκα και οστά στο διαδίκτυο. Εάν, λοιπόν, ο σεφ Ευτύχης σας φέρνει έμετο, θέλετε να γαμήσετε τον Έκτορα Μποτρίνη από τον στόμα και επειδή άλλος Λουκάκος δεν αντέχεται πατήστε εδώ.

Η σειρά εκπομπών Munchies ανήκει στο δυναμικό του αμερικάνικου περιοδικού VICE. Όσοι δεν το γνωρίζετε και σας αρέσει ο περιοδικός alternative τύπος μάλλον χάνετε ένα από τα καλύτερα δείγματά του. Το VICE παρουσιάζει θέματα, από νορβηγικό black metal και πακιστανική haute coutoure μέχρι τον εμφύλιο της Λιβερίας, με πραγματικά δικό του τρόπο. Τόσο στο έντυπο κομμάτι του -το οποίο δυστυχώς δεν έχουμε στην Ελλάδα αν και υπάρχει παράρτημά του σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες- όσο και στη διαδικτυακή του τηλεόραση. Underground συνήθως θεματολογία, μαύρο χιούμορ και γλώσσα που χρειάζεται τρακόσια μπιπ για να παίξει prime time.

Επανερχόμενος τώρα στο βασικό θέμα του post, την εκπομπή Munchies που αντλεί το όνομά της από τις γνωστές σε όλους μας μπαφόπεινες, σας συνιστώ να την παρακολουθείτε μόνο φαγωμένοι. Βλέποντας το ένα δεκάλεπτο επεισόδιο μετά το άλλο, τόσο τα μάτια μου όσο και το στομάχι πείναγαν όλο και περισσότερο. Πραγματικά τόσο μανιασμένα πεινασμένος έχω να νιώσω από κάτι διακοπές στη Ζάκυνθο που μη θέλοντας να μείνω στο κάμπινγκ, νοίκιαζα δίκλινο μόνος μου σα μαλάκας, με συνεπές αποτέλεσμα τα λεφτά να μου βγαίνουν μόνο για βραδινό και ποτά.

Δεξιά, καλεσμένος της εκπομπής, ο Θεός Anthony Bourdain του No Reservations που κάποτε πρόβαλε το Mega.

Η συνταγή της εκπομπής είναι απλή: μια κάμερα να ακολουθεί νέους και μοδάτους σεφ και να τους αφήνει να αφηγούνται. Εκείνοι μαγειρεύουν, λένε τα δικά τους, βρίζουν, μαλακίζονται και στη συνέχεια μας πηγαίνουν βόλτα στα στέκια τους. Και μη νομίζετε ότι θα σας στείλουν σε τίποτα γκουρμεδιές. Κατά κύριο λόγο σε junk food μαγαζιά τρέχουν, ενώ πίνουν το ένα σφηνάκι μετά το άλλο και καταλήγουν να μαγειρεύουν ψιλοτύφλα στο μαγαζί τους. Πέρα από το γαστρονομικό της υπόθεσης όμως, αυτό που είναι υπέροχο στη σειρά είναι οι λήψεις μιας αστικής αμερικανικής καθημερινότητας. Χωρίς τυμπανοκρουσίες σε κάνουν να θες να φας ταϊλανδέζικο στο San Francisco, να πιεις μπύρες στη Ουάσινγκτον και να περπατήσεις του δρόμους της Νέας Υόρκης. Ιδιαίτερα της Νέας Υόρκης. Πραγματικά για όσους από εμάς δεν έχουμε πάει, αποτελεί πρώτης τάξεως «μάτι» σε κάτι που δύσκολα θα κάνουμε.

Γενικά –όπως καταλαβαίνετε- ο συνδυασμός άπειρου μεταμεσονύχτιου junk food, άπειρων ξυδιών, άπειρων τατού και ατόμων που λίγη σχέση φαίνεται να έχουν με τον καθωσπρεπισμό είναι ακαταμάχητος. Βέβαια, να ομολογήσω πως η εκπομπή πάσχει από μια κάποια δόση χιπστεροσύνης. Άλλωστε τείνουν οι μετροσέξουαλ απολιτίκ foodies με τα πολλά τατού να γίνουν ο νέος hipster κανόνας. Το νέο καθωσοπρέπει –τι να κάνουμε;- είναι πανταχού παρών.

Βασική διαφορά όμως των νέων φερέλπιδων σεφ που παρουσιάζονται στα Munchies είναι πως –σε αντίθεση με τους hipsters- γαμάνε και δέρνουμε στη δουλειά τους. Γιατί έχουν δουλειά, αντικείμενο. Οι hipsters δεν είναι άνεργοι μα άεργοι εκ πεποιθήσεως -και δεν έχουν αντικείμενο. Είναι άτομα με μόνο σκοπό το φαίνεσθε, δημιουργοί με μοναδικό έργο να παρουσιάσουν την εμφάνισή τους. Καταστασιακοί καλλιτέχνες της πούτσας. Όχι, αυτοί εδώ  αντίθετα είναι μάγειρες με αρχίδια.

*μπαφόπεινες: η πείνα η προερχόμενη εκ της κατανάλωσης ινδικής κάνναβης.

Advertisements

8 thoughts on “Μπαφοπεινες*

  1. munchies – ωραία λέξη! Γιατί να μην έχουμε και στα ελληνικά κάτι αντίστοιχο?

  2. Πιστεύω ότι έχουμε. Γι’ αυτό και ο τίτλος του post. Σεσημασμένοι σε σχέση με καταχρήσεις γνωστοί μου χρησιμοποιούν τη εν λόγω λέξη -δε την έβγαλα από το μυαλό μου.

  3. μπαφόπεινες! ρε συ, εγώ το πήρα προσωπικά σα να μου λεγε το ποστ “Μπαφόπινες πάλι” – κι είπα να του πω
    τσιγάρο γω στο στόμα μου δεν έβαλα ούτε ένα!
    μα τι ανορθόγραφος όμως είμαι, κοτζάμ “ΕΙ”.
    Να προτείνω το “μπαφομάσες” ή μπορεί κι αυτό να συγχύσει με το “Μάσες γιαγιά τα ξύλα=Μάζεψες γιαγιά κλπ;”
    Ας βγουν οι γλωσσολόγοι μπροστά γιατί τα μπέρδεψα…

  4. Πραγματικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με καινούργιες ετυμολογήσεις, εγώ απλά κατέθεσα τη λέξη όπως έχω ακούσει να την αναφέρουν όσοι έχουν βρεθεί στην κατάσταση αυτής της πείνας!

  5. My bad, Jorn. Απλά μετά την ανάλυση στο “νοητικό εκδορέα” νομίζω ότι όλες τις περίεργες λέξεις τις βγάζεις από το μυαλό σου.

    Ωραίες και οι μπαφομάσες πάντως jackson.

  6. Μετα τους χιπστερς και τον Νοσσα, μπορεις να τα βάλεις με:τα άτομα που φοράνε ανάποδα το καπέλο του μπέιζμπολ, με τα άτομα που πάνε στα ταμεία για λιγότερα από δέκα αντικείμενα στο σούπερ μάρκετ και κρατάνε μεγάλο καλάθι, με τα άτομα που έχουν εκνευριστικούς ήχους κουδουνίσματος στο κινητό κτλ.Εμείς θα είμαστε εδώ για σένα.

  7. Φαντάζομαι ότι και εσύ θα ήθελες να τα βάλεις μαζί τους -έτσι σε έχω ψυχολογήσει. Άλλωστε, όλοι οι προαναφερθέντες, θα έλεγα “ναι” είναι άξιοι πυροβολισμού στα γόνατα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s